Τρίτη, 15 Ιούνιος 2010 09:15

pasok Υπάρχει πάντα ο καλώς εννοούμενος εγωισμός, που λέγεται και αξιοπρέπεια. Στην περίπτωση ενός σοσιαλιστικού κόμματος σημαίνει απλά και μόνο και τίποτα άλλο, ανιδιοτέλεια και σεβασμός στο συμφέρον του πολίτη.

Ε, όσο και να κάνει, τα τελευταία οχτώ έως δώδεκα χρόνια, το ΠΑΣΟΚ τον ξέχασε και τον έχασε αυτόν τον εγωισμό, αφού χάθηκε ακόμη και η παρουσία του από τα δημοτικά δρώμενα. Τον άφησε απολίθωμα στις διακηρύξεις του κόμματος και στο βάθος της ιστορίας του.

Σίγουρα όμως στις τάξεις του, υπάρχουν πολλοί που κρατάνε τα κάρβουνα αναμμένα έστω κι αν δεν φτάνουν να καθορίσουν τις εξελίξεις και να δρομολογήσουν το κίνημα σε τέτοιες «εγωιστικές» παρουσίες και πολιτικές.

Τώρα βρίσκεται πάλι μπροστά στην μοιραία του δοκιμασία, εν όψει των επερχόμενων εκλογών του διευρυμένου πλέον δήμου Ναυπλίου..

Αναγκαστικά θα αναμετρηθεί με το κακό παρελθόν του και με τον εαυτό του.

Το τοπίο είναι σαφές. Η συντηρητική παράταξη που βρίσκεται στην δημοτική αρχή από την μια μεριά, μαζί με το παρακλάδι της που φύτρωσε από τον κουμπαρά της και από την άλλη η αγωνιώδης προσδοκία για αλλαγή των προοδευτικών πολιτών.

Αυτός ο χώρος, των απογοητευμένων από τις παραλείψεις και τα λάθη της παρούσας δημοτικής αρχής, των πολιτών που αντιλαμβάνονται το συμφέρον τους μέσα από το κοινό συμφέρον, ζητάει επίμονα την συνεργασία όλων όσων μπορούν να δώσουν μια νέα κυβέρνηση στον ευρύτερο δήμο Ναυπλίου.

Όπου κι εδώ το τοπίο είναι σαφές. Η «άλλη πρόταση», ο ΣΥΡΙΖΑ το ΠΑΣΟΚ και όσοι πολίτες βλέπουν καθαρά την ανάγκη να διορθώσει την πορεία του το Ναύπλιο, οι οποίοι πολιτικά μπορεί να ανήκουν και στην συντηρητική παράταξη.

Η συνεργασία αυτών των δυνάμεων είναι μονόδρομος αν θέλουν να ελπίζουν στην νίκη και την ανατροπή.

Κι εδώ αρχίζουν τα δύσκολα

Η «άλλη πρόταση» υπήρξε η μόνη δημοτική παράταξη που πολέμησε και αντιστάθηκε σταθερά τα χρόνια που το ΠΑΣΟΚ έβοσκε στο περιβόλι του κ. Αναγνωσταρά ή στο πουθενά. Αυτό το παραδέχονται ακόμη κι αυτοί που ψηφίζουν Βραχμάνους. Μπορεί να κατηγορηθεί για υπερβολική αδιαλλαξία αλλά δεν υπάρχει ούτε υποψία συνδιαλλαγής διαπλοκής και εφησυχασμού σε βάρος του. Επί της ουσίας είναι ο καταξιωμένος άξιος πόλος μιας συσπείρωσης των δυνάμεων της διαφάνειας και της δημιουργίας. Κανείς δεν αμφιβάλει πως έχει αποχτήσει έναν ισχυρό και ανένδοτο έρεισμα στο Ναυπλιακό λαό.

Το ΠΑΣΟΚ σ’ αυτή την φάση, σε όλους τους μικρούς δήμους που συνενώνονται στον ευρύτερο του Ναυπλίου καθώς και στον πρώην καποδιστριακό, είναι διχασμένο και μισοδιαλυμένο. Η υπόθεση να βρεθεί υποψήφιος δήμαρχος κοινής αποδοχής ανάμεσα στα μέλη και τους φίλους του, φαντάζει πολύ δύσκολη. Κοινής αποδοχής, όχι μόνο από τις υπόλοιπες δυνάμεις της πιθανής συμμαχίας, αλλά και από τον δικό του χώρο,

Με τις αναλογίες, όχι των βουλευτικών εκλογών, αλλά της παρουσίας και της δράσης σε δημοτικό επίπεδο της κάθε συνιστώσας, η λύση να επιλεγεί υποψήφιος ανεξάρτητος ή από την πλευρά της «άλλης πρότασης», δείχνει λογική αν όχι και αναγκαία με βάση την εικόνα του σημερινού ΠΑΣΟΚ και της δημοτικής ιστορίας του.

Μια τέτοια επιλογή, επί της ουσίας θα έδειχνε πως το κίνημα είναι ικανό να αλλάξει δρόμο. Να αποκαταστήσει την ταυτότητά του και να ακολουθήσει μια νέα ανιδιοτελή και φιλολαϊκή πορεία. Θα έδειχνε ότι προτάσσει το κοινό συμφέρον έναντι της υποψίας για λαγνεία προς την εξουσία και τα προσωπικά οφέλη.

Είναι όμως έτοιμο το ΠΑΣΟΚ για μια επιστροφή στο μέλλον που υποσχέθηκε κάποτε στο λαό;

Καθυστερεί πολύ να αποφασίσει και είναι φανερό πως δυσκολεύεται. Τι συμβαίνει και γιατί η ζύμωση στο χωριό του κρατά τόσο πολύ;

Η εκτίμηση μας είναι πως η εσωκομματική πάλη καθορίζεται από δύο διαφορετικούς εγωισμούς. Έναν καλοήθη και έναν κακοήθη.

Ο καλοήθης είναι εκείνος που αναφέραμε στην αρχή. Υπάρχει ένα ρεύμα που δεν διστάζει να στραφεί σε μια γενναία λύση συνεργασίας με υποψήφιο πέρα από την αυλή του.

Ίσως σ’ αυτό το ρεύμα να συμμετέχουν κι εκείνοι που κύρια σκέφτονται την βαριά ήττα μιας μονοκομματικής καθόδου στις εκλογές. Το σενάριο να κατεβάσει έναν δικό του υποψήφιο με δικό του ψηφοδέλτιο που θα αμφισβητείται από ένα μέρος του χώρου του, είναι αρκετά τρομαχτικό.

Σημασία όμως έχει ότι είναι υπαρκτό το ρεύμα της συνεργασίας με ανεξάρτητο υποψήφιο, είτε για καθαρά πολιτικούς λόγους είτε για τον φόβο της εκλογικής αποτυχίας είτε και για τα δύο αυτά μαζί.

Υπάρχει όμως και ο άλλος εγωισμός που σχηματίζει το δικό του ρεύμα. Ο εγωισμός της άρνησης και της περιαυτολογίας ο οποίος αναλύεται σε τρεις διαφορετικούς εγωισμούς.

Ο πρώτος είναι της σημαίας. Πρόκειται για τον εγωισμό των φανατικών που βρίσκονται σε παραδοσιακή σχέση έρωτα με το κίνημά τους και δεν θέλουν να το βλέπουν δεύτερο. Το αντιλαμβάνονται σαν πιστοί οπαδοί ποδοσφαιρικής ομάδας.

Ο δεύτερος είναι ο εκ του πονηρού. Αφορά εκείνους που ποντάρουν σε έναν δικό τους υποψήφιο διότι έτσι θα έχουν και την απαραίτητη επαφή για τις απαραίτητες εξυπηρετήσεις.

Ο τρίτος είναι φημολογούμενος και τον αναφέρουμε με επιφύλαξη αν και είναι ο πιο σοβαρός και επικίνδυνος. Στην διατύπωση είναι ίδιος εγωισμός όπως και οι άλλοι, φωνάζει για την αυτονόητη πρωτοκαθεδρία του ΠΑΣΟΚ. Η μόνη διαφορά είναι ότι περιέχει ιδέες και προτάσεις που καθυστερούν την απόφαση. Κωλυσιεργούν εσκεμένα επειδή ο απώτερος σκοπός είναι άλλος. Έχει ήδη συμφωνήσει η παρέα τους στη συμπαράταξη ή προσβλέπει σ’ αυτή, με τον συνδυασμό του κ. Αναγνωσταρά, ο οποίος είναι ειδικός συλλέκτης των Πασοκτζήδων ελευθέρας βοσκής, και έχουν κάθε προσωπικό συμφέρον να μην υπάρξει συμφωνία με την «άλλη πρόταση». Είτε για να καταλήξει να μην υποστηρίξει κανένα ψηφοδέλτιο από τον φόβο της συντριβής, είτε – αν ρισκάρει κάτι τέτοιο μέσα σε στο γνωστό κλίμα αμφισβήτησης και διχασμού – να το λεηλατήσουν εκ του ασφαλούς.

Δεν είμαστε σε θέση να κρίνουμε αν αυτό το σενάριο είναι τραβηγμένο ή όχι, αλλά υπάρχει μια βάση. Αν θέλεις να βρεις τον δράστη σε ένα έγκλημα, πρέπει να ψάξεις ποιος έχει συμφέρον να το κάνει. Κατά την γνώμη μας όσο σέρνεται το θέμα αυτό είναι έγκλημα σε βάρος των προσδοκιών των δημοτών του καλλικράτειου δήμου Ναυπλίου. Διότι πλην από μερικούς που κατ’ όνομα έχουν μόνο σχέση με το ΠΑΣΟΚ και τον προοδευτικό χώρο και στους οποίους όλοι εύχονται να πάνε στο καλό και στην φυσική τους δεξιά στέγη, υπάρχουν και πολλοί άλλοι που μπορούν και αξίζει να κερδηθούν από μια προοδευτική συμμαχία.

Κοντός ψαλμός αλληλούια είναι η ευχή μας και περιμένουμε να δούμε πως θα εξελιχθεί το πολιτικό ντέρμπυ μέσα στο ΠΑΣΟΚ, υποθέτουμε πριν τελειώσει το παγκόσμιο κύπελλο ποδοσφαίρου.

Ιάσων Πετρινός

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.