Σάββατο, 20 Μάρτιος 2010 09:17

Ο Δήμος Ασίνης βρίσκεται στη Πελοπόννησο στα νοτιοδυτικά του Νομού Αργολίδας. Είναι ένας από τους σημαντικότερους Δήμους της. Αγκαλιάζει τον Αργολικό κόλπο με πανέμορφες παραλίες μήκους 20 χμ. και αποτελείται από πέντε μεγάλα κεφαλοχώρια και οκτώ μικρούς οικισμούς.

Την Ασίνη,Τολό, Δρέπανο, Ίρια και τα Καρναζέϊκα.
Η φύση τον έχει προικίσει με βουνό και θάλασσα κι'ένα πλατύ χαμόγελο φιλοξενίας στους κατοίκους της.

Έχει 6.000 κατοίκους και ασχολούνται κυρίως με την γεωργία, την αλιείακαι τον Τουρισμό.

Η γεωργική έκταση του Δήμου ανέρχεται σε 52.000 στρέμματα. Τα εσπεριδοειδή - κυρίως μανταρινιές - οι ελιές, τα κηπευτικά και οι αγκινάρες είναι το κύριο προϊόν της περιοχής. Οι λόφοι που στολίζουν τα χωριά μοσχοβολούν με τις πλαγιές γεμάτες άγρια χόρτα του βουνού, χαμομήλι, κυκλάμινα, σπαράγγια, βολβούς, κάπαρη, ρίγανη και θυμάρι.

Το κλίμα είναι ήπιο, γλυκό, με ζεστούς χειμώνες και δροσερά καλοκαίρια. Έχει εποχιακό τουρισμό, κυρίως την καλοκαιρινή περίοδο με την κλασσική έννοια της ψυχαγωγίας.

Στη γαλάζια θάλασσα θα βρείτε οργανωμένες παραλίες με τις ποικίλες χαρές της για μικρούς και μεγάλους. Οι ρομαντικοί θα βρούν στις δαντελένιες ακρογιαλιές, γραφικούς κολπίσκους έτοιμους να τους δεχτούν μοναχικά στην αγκαλιά τους.

Πηγή: www.assini.gr

Σάββατο, 20 Μάρτιος 2010 09:17

Το όνομα του Δήμου Ασκληπιείου προέρχεται από το όνομα του αρχαίου Θεού της Υγείας, Ασκληπιού.

Σύμφωνα με την παράδοση, ο Ασκληπιός γεννήθηκε στην περιοχή του Δήμου, επειδή έφτασε σε αυτήν ο Θεσσαλός Φλεγύας μαζί με την κόρη του Κορωνίδα που ήταν ήδη έγκυος από τον Απόλλωνα και γέννησε κρυφά στο Τίτθιον όρος, όπου και εγκατέλειψε τον Ασκληπιό για να πεθάνει.

Εκεί όμως, τον ανακάλυψε ο βοσκός Αρεσθάνας και μία από τις κατσίκες του τον βύζαξε και τον μεγάλωσε.

Ο Ασκληπιός ήταν γνωστός για τις θεραπευτικές του ιδιότητες και για αιώνες του αποδίδονταν μεγάλες τιμές, ενώ απέκτησε και Ιερό βρίσκεται στην περιοχή του Αρχαίου Θεάτρου.

Η ιστορία του Δήμου μας, όμως, δεν παραμένει στον Θεό θεραπευτή Ασκληπιό. Οι πρώτοι κάτοικοι εμφανίστηκαν στην περιοχή σύμφωνα με τον Αριστοτέλη περίπου το 3000 π.Χ. και ήταν b, Ινδοευρωπαϊκής καταγωγής.

Κατά τη διάρκεια της Μυκηναϊκής περιόδου στην περιοχή επικρατούσαν οι Ίωνες, ενώ τον 12ο π.Χ. αιώνα πέρασε στα χέρια των Δωριέων.

Το 146 π.Χ. στρατιωτικές δυνάμεις από την περιοχή πολέμησαν μαζί με τους Αχαιούς στον Ισθμό της Κορίνθου τους Ρωμαίους. Παρά την αντίστασή τους, η περιοχή υποτάχθηκε στους Ρωμαίους.

Το 67π.Χ. η Λήσσα υπέστη επιδρομή από Κίλικες πειρατές, οι οποίοι τη λεηλάτησαν. Από την καταστροφική τους μανία δεν κατάφερε να διασωθεί ούτε το Ιερό του Ασκληπιού. Κατά τη διάρκεια της ρωμαϊκής εξάπλωσης η Λήσσα κατακτήθηκε οριστικά από τους Ρωμαίους. Την περίοδο αυτή δόθηκε και το όνομα Λυγουριό στην περιοχή.

Στους Βυζαντινούς χρόνους, το Λυγουριό είχε περισσότερο αμυντικό ρόλο, με την Ακρόπολη της Καζάρμας να έχει τον πρωταγωνιστικό ρόλο.

Το φρούριο αυτό αξιοποιήθηκε στις αρχές του 13ου αιώνα, όταν εμφανίστηκαν οι Φράγκοι. Το 1937 οι Τούρκοι κατέλαβαν το Δουκάτο των Αθηνών και ταυτόχρονα το Λυγουριό, το οποίο βρισκόταν υπό την διοίκησή του.

Καθ' όλη τη διάρκεια του 15ου αιώνα και στον 16ο η περιοχή ήταν στο έλεος πειρατικών επιδρομών και σε συνδυασμό με τις διαρκείς πληθυσμιακές μετακινήσεις προκλήθηκαν μεγάλες δημογραφικές ανακατατάξεις.

Το 1770 το Λυγουριό δέχτηκε την επιδρομή των Αλβανών, ενώ το 1821 πρωτοστάτησε στην παλιγγενεσία, συμμετέχοντας ενεργά με δικές του στρατιωτικές δυνάμεις, ενώ ο Λυγουριάτης Αναγνώστης Αναστασόπουλος εκπροσώπησε την επαρχία Ναυπλίας στην Πρώτη Εθνοσυνέλευση.

Πηγή: www.asklipieio.gr

Σάββατο, 20 Μάρτιος 2010 09:17

Μέσα στα σμαράγδια και τα ζαφείρια της φύσης βρίσκεται ο Δήμος Επιδαύρου. Η έδρα του Δήμου, η Αρχαία Επίδαυρος, κοιτά αμφιθεατρικά τη ζαφειρένια θάλασσα, όπως συμβαίνει εξάλλου και με τη Νέα Επίδαυρο, ενώ μέσα στη σμαραγδένια βλάστηση βρίσκονται τα άλλα τρία χωριά του Δήμου: η Δήμαινα, το Κολιάκι και η Τραχειά.

Άλλοι 16 μικρότεροι οικισμοί συμπληρώνουν το Δήμο Επιδαύρου, που πέρα από τη θαλάσσια προσέγγιση με φέρρυ-μποτ, ιπτάμενα δελφίνια και άλλα πλωτά μέσα, είναι ευπρόσιτος οδικώς από τρεις πλευρές:
α) από την νέα εθνική οδό Αθηνών-Κορίνθου (Ισθμός)-Επιδαύρου
β) από την εθνική οδό Ναυπλίου-Επιδαύρου
και γ) από την επαρχιακή οδό Ερμιόνης-Κρανιδίου-Επιδαύρου.

Η Αρχαία Επίδαυρος, με 2.000 μόνιμους κατοίκους, που το καλοκαίρι φθάνουν περίπου τις 10.000, είναι ένα πανέμορφο αγροτικό και ψαράδικο χωριό χτισμένο πάνω στην αρχαία πόλη της Επιδαύρου, που ήταν ονομαστή από τους πρωτοελλαδικούς χρόνους.

Το ωραιότατο λιμάνι της είναι φυσικό και πλάϊ του υπάρχει μια χερσόνησος, το "Νησί", όπου βρίσκεται το μικρό αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου,το "Κοχύλι του Σαρωνικού", που και αυτό άρχισε να χρησιμοποιείται τα τελευταία χρόνια για διάφορες πολιτιστικές εκδηλώσεις, ιδιαίτερα με το Μουσικό Ιούλιο.

Νέα Επιδαυρος

Η Νέα Επίδαυρος απέχει από την Αρχαία 8χλμ. και έχει 1500 κατοίκους που το καλοκαίρι τριπλασιάζονται. Το τοπίο εδώ διαφέρει, αφού το χωριό είναι χτισμένο σε βραχώδεις πλαγιές με ερείπια Ενετικού κάστρου, ενώ στη βάση της πλαγιάς σχηματίζεται το ιδιαίτερου φυσικού κάλλους φαράγγι του Βόθυλα, ένα από τα ωραιότερα της Ελλάδας.

Στην απέναντι πλαγιά αναπτύσσεται ένα πανέμορφο δάσος από πεύκα του όρους Άκρως. Εδώ έγινε το Δεκέμβριο του 1821, η πρώτη Εθνική συνέλευση των Ελλήνων, του μόλις απελευθερωμένου ελληνικού κράτους.

Σε αυτή τη συνέλευση ορίσθηκε το γαλανόλευκο σαν το χρώμα της Ελληνικής σημαίας και συντάχθηκε το Σύνταγμα της Επιδαύρου, από τα πλέον προοδευτικά της εποχής του.

Το χωριό απλώνεται μέχρι τη θάλασσα καταλήγοντας σε δύο φυσικούς κόλπους, ο ένας εκ των οποίων είναι το λιμάνι της περιοχής αυτής.

Πηγή: www.epidavros.gr

Σάββατο, 20 Μάρτιος 2010 09:17

Η Ερμιόνη είναι μία από τις ωραιότερες παραθαλάσσιες περιοχές του Αργοσαρωνικού. Χρόνια στη σκιά των ιστορικών, κοσμοπολίτικων νησιών Ύδρας και Σπετσών το πρόσωπο της Ερμιόνης άργησε να γίνει ευρύτερα γνωστό. Η Ερμιόνη μια πανέμορφη κωμόπολη με έντονο νησιώτικο χρώμα χτισμένη δίπλα σε πευκόφυτο ακρωτήριο (Μπίστι) στην άκρη της αργολικής χερσονήσου.

Το λιμάνι είναι πανέμορφο, αρχίζει από το βορρά (βουνό Κρόθι), προς νότο στο Μπίστι ενώ δυτικά είναι ο κάμπος της Ερμιόνης, εύφορος με πορτοκάλια, μανταρίνια, ελιές και φυσικά ρόδια εξαιρετικής ποιότητας. Απέχει μόλις 2 ώρες από τον Πειραιά με το ιπτάμενο δελφίνι και 2 1/2 ώρες από τη Αθήνα με το αυτοκίνητο. Είναι μία κλασσική ψαράδικη κωμόπολη.

Η αρχαία Ερμιόνη, γνώρισε την ακμή της από τους ομηρικούς χρόνους. Ιστορικά ευρήματα σώζονται ακόμα στο πευκόφυτο Μπίστι, στο προαύλιο του Δημοτικού Σχολείου, στο ναό των Ταξιαρχών, στην παλιά Κοινότητα στον Αγ. Ανδρέα και αλλού. Αυτά τα ευρήματα μαρτυρούν τον αρχαίο πολιτισμό που πέρασε από την Ερμιόνη.

Τη Βυζαντινή εποχή μας θυμίζει το Μοναστήρι των Αγ. Αναργύρων, φημισμένο για τις Βυζαντινές του εικόνες και τα ιαματικά νερά του.

Ο Ναός των Ταξιαρχών, το ιστορικό σπίτι του Οικονόμου και το σπίτι των Μητσαίων θυμίζουν έντονα τα ιστορικά γεγονότα του '21.

Απέναντι από την Ερμιόνη βρίσκεται η νήσος Δοκός, εκεί όπου οι υποβρύχιες έρευνες έφεραν στο φως αρχαιολογικά ευρήματα της Πρωτοελλαδικής εποχής από το αρχαιότερο ναυάγιο στον κόσμο. Επίσης, ένας αξιόλογος τόπος για επίσκεψη είναι το φαράγγι του Καταφυκιού, το οποίο συνδέει την Ερμιόνη με τους Φούρνους μέσα από μια όμορφη διαδρομή μισής ώρας μέσα στο δάσος.

Τέλος, αξίζει και μια βόλτα στα καταπράσινα περιβόλια της Ερμιόνης, η οποία είναι ιδιαίτερα γνωστή για το άριστης ποιότητας λάδι της και τα ρόδια της, που θεωρούνται τα καλύτερα στην αγορά.

Διαμονή
Η τουριστική οργάνωση της Ερμιόνης είναι αξιόλογη. Τα πέντε ξενοδοχεία και τα ενοικιαζόμενα δωμάτια εξυπηρετούν τις ανάγκες κάθε επισκέπτη. Επίσης, σε ακτίνα 5 περίπου χιλιομέτρων υπάρχουν αξιόλογες τουριστικές μονάδες για οργανωμένο τουρισμό.

Αναψυχή
Για "ζωηρές" βραδιές υπάρχουν δίπλα στη θάλασσα των Μαντρακιών τα μικρά μπαράκια.
Οι πολιτιστικές εκδηλώσεις που αξίζουν να παρακολουθήσει κανείς στην Ερμιόνη είναι:

• το "γιάλα-γιάλα", μοναδικός και ξεχωριστός τρόπος εορτασμού των Θεοφανίων
• το κάψιμο του Ιούδα την Κυριακή του Πάσχα
• τα "Κούλουμα" την Καθαρή Δευτέρα, με τον τοπικό χασάπικο χορό και
• οι πολιτιστικές εκδηλώσεις του Αυγούστου με αποκορύφωμα το Χορωδιακό Φεστιβάλ και το πανηγύρι των Αγίων Αναργύρων (30/6)

Φαγητό
Τα εστιατόρια, οι ταβέρνες, οι καφετέριες, τα καφενεία/ουζερί, εξυπηρετούν με τον καλύτερο τρόπο τις τουριστικές ανάγκες του τόπου.
Στην Ερμιόνη υπάρχουν ολόφρεσκα θαλασσινά από τους ντόπιους ψαράδες που φέρνουν καθημερινά ψάρια και χταπόδια από τους άφθονους ψαρότοπους.

Παραλίες

Σε πάρα πολλά σημεία στην Ερμιονίδα υπάρχουν καταπληκτικές παραλίες και για κάθε γούστο. Με πολυκοσμία, ερημικές, με βότσαλα, αμμώδεις. Η Δάρδιζα, η Πετροθάλασσα, η Κουβέρτα, το Σεντόνι, το Κουνούπι, η Σαμπάριζα είναι ορισμένες από τις υπέροχες παραλίες του Δήμου Ερμιόνης.

Τα φωτογραφικά θέματα μιλούν μόνα τους. Όσο πιο ερημικές τόσο καλύτερες! Επίσης, θα βρείτε ενδιαφέρουσες παραλίες πηγαίνοντας προς Πόρο/Γαλατά μέσα από Θερμησία, αλλά χρειάζεται οδήγηση περίπου 30 λεπτά σε σχετικά καλό δρόμο.

Αξιοθέατα

Στην Ερμιονίδα υπάρχουν σημαντικοί χώροι που μπορεί να επισκεφθεί κανείς ανάλογα με τα ενδιαφέροντά του/της. Μερικές από τις προτάσεις μας συμπεριλαμβάνουν:

• Μοναστήρι Αγ. Αναργύρων - Ερμιόνη
• Μοναστήρι Παντάνασσας - Πορτοχέλι
• Σπήλαιο Φράγχθι - Κοιλάδα (δύσκολη προσέγγιση)
• Αγ. Αιμιλιανός - Πορτοχέλι
• Λαογραφικό Μουσείο Ερμιόνης - Ερμιόνη
• Περιοχή Κορακιά - Πορτοχέλι

Πως θα φθάσετε:

Οδικώς στην Ερμιονίδα φθάνετε ως εξής:

• Εθνική Οδός Αθηνών Κορίνθου, μέσω Ισθμού Κορίνθου (ακολουθήστε τις πινακίδες για Επίδαυρο πάνω από τον ισθμό),
• Λουτρά Ωραίας Ελένης,
• Επίδαυρο,
• ανάβαση προς το χωριό Κολιάκη (πινακίδες για Κρανίδι, Ερμιόνη, Πόρτο Χέλι, κλπ),
• μέσα από το χωριό Τραχιά,
• και μετά (είστε στην Ερμιονίδα) και περνάτε τα χωριά και δήμους της (Δίδυμα, Φούρνοι, Κρανίδι, κλπ).

Η διαδρομή είναι περίπου 2 ώρες ανάλογα με το πόση ώρα θέλετε για να βγείτε από την Αθήνα. Προσοχή στην οδήγηση μετά την Επίδαυρο.

Τα Ιπτάμενα δελφίνια από το λιμάνι του Πειραιά επίσης θέλουν περίπου δύο ώρες για να φθάσουν στην Ερμιόνη και λίγο περισσότερο στο Πόρτο Χέλι. Η διαδρομή είναι ωραία μέσα από τον Πόρο, την Ύδρα, την Ερμιόνη, τις Σπέτσες και το Πόρτο Χέλι. Αν είστε περισσότεροι από ένας προτιμήστε το αυτοκίνητο. Θα σας στοιχίσει αρκετά λιγότερο από το Δελφίνι και θα έχετε μέσο μεταφοράς για να δείτε την περιοχή.

Από την Ερμιόνη μπορείτε να μεταφερθείτε στην Ύδρα με θαλάσσια ΤΑΧΙ ( που πρέπει να καλέσετε από την Ύδρα) , με φέρρυ που χρησιμοποιείται για μεταφορές αλλά είναι μόνο συγκεκριμένες μέρες, και φυσικά με το Δελφίνι. Για την επικοινωνία ανάμεσα στα χωριά και τους δήμους της Ερμιονίδας υπάρχουν τα ΚΤΕΛ. "

Πηγή www.wiw.gr