Θ

εμελιωτής του Ναυπλίου (ναυτική πόλη) φέρεται ο ομώνυμος μυθικός ήρωας, πατέρας του Παλαμήδη. Το Ναύπλιο έπαιξε σημαντικό ρόλο σε όλες τις φάσεις της Ελληνικής Ιστορίας, από τα μυθικά χρόνια έως σήμερα.

Ιδιαίτερα στα χρόνια της Ελληνικής Επανάστασης αναδείχθηκε πανελλήνιο κέντρο και διετέλεσε πρωτεύουσα της αναγεννωμένης Ελλάδος

Κατά τη Μυκηναϊκή εποχή, η πόλη υπήρξε ισχυρό ναυτικό κράτος με τείχος στο βράχο της Ακροναυπλίας, που αργότερα παρήκμασε και εγκαταλείφθηκε.

Στη διάρκεια του Μεσαίωνα γνώρισε την κυριαρχία των Βυζαντινών, των Ενετών και των Φράγκων. Οι πρώτοι έχτισαν τα νεότερα τείχη της Ακροναυπλίας πάνω στα ίχνη της "Κυκλώπειας" οχύρωσης, ενώ στους δυτικούς οφείλεται η ολοκλήρωση των έργων και η προσθήκη των κάστρων στο Παλαμήδι και το Μπούρτζι.

Η πόλη, με τα ισχυρά βενετσιάνικα φρούρια και την αρχοντική της παράδοση, υπήρξε επί μακρόν η καρδιά του Ελληνισμού.

Ολόκληρο σχεδόν το 18ο αιώνα, η πόλη έζησε υπό οθωμανική κυριαρχία. Στις 29 Νοεμβρίου 1822 ο Στάικος Σταίκόπουλος απελευθέρωσε το Ναύπλιο από τους Τούρκους, καταλαμβάνοντας τα οχυρά και στις 3 Δεκεμβρίου του ιδίου έτους οι Τούρκοι την παρέδωσαν στον Θόδωρο Κολοκοτρώνη.

Στη συνέχεια, το Ναύπλιο ορίστηκε πρωτεύουσα του μικρού ελεύθερου ελληνικού κράτους (ως το 1834) και έδρα του πρώτου βασιλιά.

1828: Στις 8 Ιανουαρίου έρχεται ο πρώτος Κυβερνήτης, Ιωάννης Καποδίστριας. 1831: Στις 27 Σεπτεμβρίου ο Καποδίστριας δολοφονείται έξω από το Ναό του Αγίου Σπυρίδωνα.
1833: Άφιξη του Όθωνα.
1834 Φυλακίζεται στο Παλαμήδι ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης.
1862: Την 1η Φεβρουαρίου το Ναύπλιο επαναστατεί κατά της βασιλείας του Όθωνα

< Προηγούμενο		Επόμενο >